Ademwerk

De reden voor mijn zoektocht

Ik liep vast in mijn leven.

Kindertjes waren er, ik had een uitdagende baan, een relatie, maar toch voelde ik me eenzaam. Er ontbrak iets in mijn leven wat essentieel van belang was, maar ik wist niet wat het was.

Ik voelde me vaak uitgeput. Heel erg moe...

Maar alsnog kon ik de lasten niet uit mijn handen geven.

Ik kon niet loslaten.

Rationeel besefte ik dat er genoeg mooie dingen om me heen zijn die me blij maken en mijn leven leuk maken. Rationeel kon ik gelukkig zijn. Eventjes dan. Van de bepaalde tijd tot de bepaalde tijd.

Maar mijn lijf herinnerde mij aan iets anders. Iets wat ik niet wilde horen. En liever niet wilde weten.

Mijn lijf was wijzer dan mijn hoofd. Het fluisterde de waarheid die ik al jaren had weggestopt.

Hoe ik het ontdekte

In 2013 maakte ik mijn eerste ademsessie mee bij een ademcoach die net uit Thailand was teruggekeerd naar Nederland. Het heette een rebirthing-sessie en het duurde 3 uur lang. De ademcoach – de rebirther, zoals hij zichzelf noemde – was een heel zachte persoon met een warme, compassievolle uitstraling. Hij begeleidde de sessie met onvoorwaardelijke en liefdevolle aandacht, die nodig is om te kunnen reizen naar de onbekende, verstopte en vergeten delen van je innerlijke zelf.

Ik kan me nog herinneren dat ik voor het eerst contact maakte met iets wat ik niet kende. Vreemde lichamelijke sensaties, nieuwe en daarom beangstigende emoties, inzichten over mijn situatie. En ondanks de pijnlijke waarheid voelde het fijn om in contact te komen met de vergeten delen van mijzelf. Ik voelde me na de sessie toch enigszins opgelucht.

Ademsessies verschillen

Mijn diep liggende verlangen deed me verder zoeken naar iets wat me regelmatig in contact zou brengen met mijzelf en me hopelijk weer dat gevoel van opluchting zou geven.

Jaren later rondde ik mijn eerste cursus ‘Leven in Je Lijf’ af met het idee om nog meer verdieping te zoeken in alles wat met ademwerk en het lijf te maken heeft. Zo kwam ik in een opleiding terecht waar ik vervolgens leerde ademen in een groep, waar ik leerde sessies zelf te begeleiden en te ontvangen, waar ik via ademwerk leerde emotionele blokkades op te sporen en te helen.

En zo ontdekte ik dat ademsessies verschillen. Heel erg verschillen.

Er is verbonden ademhaling – de zachte, continue stroom zonder pauze tussen in- en uitademing. Waarbij je systeem zelf gaat ontladen wat vastzit. Tintelingen, trillen, warmte, kou. Je lijf neemt het over.

Er is Reichiaans ademwerk – waarbij adem, beweging en expressie samenkomen om de oude pantsering in het lichaam los te maken. Waar je leert dat boosheid ook energie is en verdriet ook mag bewegen.

Er zijn ademsessies met zachte bedding – rebirthing-sessies – precies zoals ik die eerste keer meemaakte. Onvoorwaardelijk verwelkomd. Alles mag er zijn. Veilig gehouden in een warme, zachte bedding. Zonder forceren.

En er zijn ademsessies met interventies, gekaderd door karakterstijlen. Waarbij de begeleider heel precies ziet waar jij vastzet in je lijf en je helpt om daar doorheen te ademen. Directer, meer confronterend, maar vaak precies wat nodig is om uit het oude patroon te stappen.

Geen een is beter dan de ander. De vraag zou kunnen zijn: wat heeft jouw systeem nu nodig? Zachtheid of juist een liefdevolle duw? En als je het niet weet, dan is uitproberen misschien de eerste stap. Want eerlijk – ik had geen idee wat ademwerk was voordat ik die sessie aanging. Ademwerk wordt vaak genoemd: het reizen naar het onbekende.

Bewustwording van je ademhaling

Op een dag realiseerde ik me dat ik mijn ademhaling stopzette tijdens het lezen. Eerst schrok ik een beetje van het idee dat ik stopte met ademen. Daarna werd ik nieuwsgierig en kreeg ik vragen: hoe vaak stop ik met ademen? Gebeurt dat bij alles wat ik lees of alleen bij specifieke, werk gerelateerde stukken? Wat gebeurt er in de tijd dat ik gestopt ben met ademen? Wat gebeurt er in mijn lijf?

Tijdens mijn opleiding leerde ik via ademwerk specifieke patronen doorbreken, emotionele blokkades opheffen, mijn lichaam opladen met meer energie en weer ontladen. Een voorbeeld van een van de eerste patronen die ik wilde doorbreken had te maken met mijn ademhaling en mijn stem op het moment dat ik boos werd in contact met een ander. Ik had last van een kokend gevoel in mijn hoofd en een klemmende sensatie in mijn borstkas. Heel vaak wilde ik niet praten als ik boos werd, omdat ik me schaamde voor mijn stem die heel anders klonk doordat mijn keel werd dichtgeknepen.

Nieuwsgierigheid – dat is de houding voor ademwerk en de emotionele processen die volgen uit ademsessies. Vragen stellen, oordeelloos blijven, gevoelens toelaten en liefdevol omarmen.

Alleen dat al – het waarnemen van je eigen ademhaling – zet verandering in gang.

Ademwerk in groepen of individueel

In een groep adem je in een veld. Je hoort de ander zuchten, huilen, lachen. Je voelt je minder alleen in je pijn. Het kan je aanmoedigen om je eigen gevoel aan te gaan, maar het kan je ook laten schrikken.

Tijdens mijn eerste groepsademsessie werd ik me bewust van het feit dat ik tijdens het ademen voortdurend met mijn aandacht bij de andere mensen was. Ik probeerde bij mijzelf te blijven. Maar dat lukte niet.

Individueel ademen met je begeleider is intiemer. Dieper. Er is alle ruimte voor jouw verhaal. Er is bedding. Er is stilte en de zachte verwelkoming van alles wat wil komen – een geluid, een traan, een kreet van wanhoop of een opgekropte woede.

Het is belangrijk om je ervaringen te bespreken, te proberen begrijpen waar het over gaat. Iets wat heel lang niet is gevoeld kan soms heel vreemd aanvoelen en je onnodig in vertwijfeling brengen. Het is essentieel om tijd te maken voor afronding, integratie en vertering.

Ademwerk onder begeleiding of alleen

Onder begeleiding leer je hoe het voelt om echt veilig te zijn terwijl je lijf oude pijn loslaat. Iemand die tegen je zegt: "Blijf ademen. Ik ben hier. Het mag er zijn."

Alleen ademwerk-oefeningen kunnen jouw leven verrijken met meer contact met jezelf, met nieuwe sensaties, leuke ontdekkingen, me-time ervaringen. Het kan als avontuur voelen om dagelijks je portie ademwerk te doen. Het kan je nieuwe levensstijl worden en je vitaliteit vergroten.

Let wel: diep ademwerk alleen doen als je trauma hebt, raad ik af. Je systeem kan overspoeld raken. Zoek eerst een veilige bedding. En met veilige bedding bedoel ik dat het belangrijk is om ergens bij aangesloten te zijn – een coach, therapie, een groepstraject, iemand met wie je je ervaringen kunt delen en bespreken.

Integratie van ademwerk in je dagelijkse leven

En toen veranderden mijn relaties.

Niet omdat de ander veranderde. Maar omdat ik bleef ademen waar ik vroeger zou zijn weggegaan of juist zou zijn gaan vechten.

Die uitgeputte vrouw van toen die de lasten niet uit handen kon geven – zij leerde door ademwerk dat loslaten geen besluit is in je hoofd. Het is een uitademing in je lijf. Een uitademing die minstens zo lang is als de inademing en verbonden is met een duidelijke ‘Nee!’, ‘Stop!’, ‘Tot hier!’ of met een lange oerkreet die nog nooit eerder was gehoord en verwelkomd... Een uitademing die ruimte vrijmaakt voor iets nieuws, voor verbonden leven, voor aanwezig blijven.

Adem is leven

Je aller eerste adem was je eerste "ja" tegen het leven. Je laatste adem zal je laatste "ik laat los" zijn.

Daartussenin ligt alles.