Weer thuis in mijn praktijk

Je hebt me misschien een tijdje niet gezien. De afgelopen jaren ben ik stiller geweest. Ik heb me teruggetrokken uit het vak en uit de netwerken. Niet omdat ik het werk niet meer liefhad, maar omdat ik voelde dat ik zelf ruimte nodig had.

In die tijd heb ik ander werk in de zorg gedaan. Ik heb gezinstherapie gevolgd om de relatie met mijn kinderen te verdiepen. En ik heb vooral tijd genomen voor mezelf. Voor reflectie. Voor rust.

Ik heb ook dingen gedaan die helemaal niets met therapie te maken hadden, en juist daarom alles. Ik leerde duiken - echt leren ademen onder water. Ik ging schilderen, zonder dat het iets hoefde te worden. Ik deed mee met improvisatietheater bij een theatersportvereniging - spelen zonder script, luisteren met mijn hele lijf.

Ik ontdekte dat geluk vaak niet ver weg zit. In de voetbalvereniging in het dorp. In een praatje bij de supermarkt. In een online groep met mensen die net als ik zoeken naar een nieuwe balans. In het kijken naar documentaires over hoe andere mensen en gemeenschappen leven. Gewone mensen, echte levens.

Die afstand en die nieuwe ervaringen hebben me goed gedaan. Er was ook boosheid in die tijd. En het inzicht dat ik zelf op plekken her-traumatiseert was geraakt. Dat inzicht was niet makkelijk, maar wel bevrijdend. Ik heb kunnen voelen waar ik te veel droeg en wat ik anders wil.

Dat is de therapeut die nu voor je zit. Niet iemand die alles weet, maar iemand die zelf heeft leren vertragen. Die weet hoe het is om je terug te trekken en weer voorzichtig naar buiten te komen.

Daarom werk ik nu anders. Lichaamsgericht werken gaat voor mij niet meer over harder, dieper, sneller.

Het gaat over aanwezigheid. Over leren luisteren naar wat je lichaam al lang probeert te vertellen. Over begrenzen zonder schuld. Over verbondenheid voelen zonder jezelf te verliezen.

Ben je nieuwsgierig of dit bij je past? Je bent welkom voor een kennismaking. Geen lange vragenlijst, maar gewoon even voelen of er een klik is en of dit het juiste moment is voor jou.

Je hoeft niet precies te weten wat er speelt.

Alleen dat je wenst: ik wil weer thuiskomen in mijn lijf.

Welkom.

Vilija