Ben jij weleens boos?
Nooit? Soms? Altijd?
En als je boos wordt, wat gebeurt er dan in jou? In je lichaam? Wat denk je over iemand die boos is?
Wat gebeurt er in jou als je denkt aan een boze vrouw? Een boze man?
We hebben allemaal ervaring met boosheid. Ik kan me niet voorstellen dat er een volwassene is die het nog nooit heeft meegemaakt.
En toch kan het soms voelen alsof je nooit écht boos wordt. Alsof je niet kunt, niet weet hoe, of niet weet wat je ermee moet.
Ik was jarenlang op zoek naar gezonde boosheid in mezelf. Ergens wist ik: ik ben niet compleet zonder boosheid te kunnen voelen, begrijpen en ook effectief te kunnen uiten.
Mijn zoektocht bracht me in contact met alle soorten emoties, niet alleen boosheid. Met de oorsprong van energie, met diepgang, met ruwheid en intensiteit van voelen.
Niet in één keer. Ik gaf me over aan een proces.
Mijn vragen waren: wat is de functie van boosheid? Waar is het goed voor? Waarom wordt boosheid soms als kracht gezien, en worden boze mensen soms zwak genoemd?
Ik zocht antwoorden in boeken over emotioneel lichaamswerk, in psychologie, in spiritualiteit, in mijn eigen lijf. In herinneringen uit mijn kindertijd, in mijn familiesysteem, in het reflecteren op mijn gedrag in het dagelijks leven. De antwoorden brachten me steeds dichter bij wie ik ben.

Boosheid heeft een belangrijke functie. Het herstelt je integriteit.
Boosheid zegt: tot hier. Dit klopt niet voor mij. Hier ga je over mijn grens.
Zonder boosheid kun je jezelf niet beschermen. Zonder boosheid blijf je jezelf weggeven.
Ga jij conflicten uit de weg?
Dat kan soms heel verstandig zijn. Niet elk gevecht hoef je te voeren.
Maar misschien is er iets anders aan de hand.
Misschien word je belemmerd. Door vroeger. Door die innerlijke stem die zegt: doe niet zo moeilijk. Doe lief. Als jij boos wordt, gaat iemand weg. Dan ben je niet meer veilig.
Herken je die stem? Die is vaak niet eens van jou.
Wat leerde jij over boosheid in je gezin van herkomst?
Wees eens eerlijk.
Mocht er bij jullie thuis boosheid zijn? Wie mocht er boos zijn? Wie niet?
Wat gebeurde er als jij als kind boos werd? Werd je gehoord? Moest je naar je kamer? Werd er geschreeuwd? Werd het stil en koud?
Wat je daar leerde, doe je nu nog steeds. Automatisch.
- Leerde je dat boosheid gevaarlijk is? Dan slik je hem nu in. Tot je ontploft. Of tot je instort in machteloosheid.
- Leerde je dat boosheid niet mag? Dan ga je pleasen. Overal ja op zeggen. En van binnen leeg raken.
- Leerde je dat boosheid alleen mag als je heel hard bent? Dan ken je alleen de knal. Niet de gezonde grens ervoor.
Geen oordeel. Je hebt geleerd te overleven. Maar nu mag je iets anders leren.
Protest. Daar begint het.
Er is een mooie bio-energetische oefening waarmee je rustig en veilig kunt beginnen met contact maken met je boosheid.
Je ligt op je rug. Je laat je vuisten en je hielen in de matras vallen. Je roept Nee. Je roept Stop. En tegelijkertijd neem je waar wat er verder in je lijf gebeurt. Hoe bewegen je armen? Hoe bewegen je benen? Hoe is jouw stem? Hoe is het in je kaken? In je bekken? Wat gebeurt er in je buik?

Protest is nodig als je jezelf chronisch aan het weggeven bent. Als je je grenzen niet bewaakt, komt protest ineens als ontploffing. Of je valt in het andere uiterste: "Het heeft toch geen zin."
Protest is die lang uitgebleven STOP. Die ene die je als kind al had willen zeggen.
Tot hier. Ho!
Er ontstaat een pauze. Ruimte.
Ruimte voor wellicht andere emoties, die nooit eerder gevoeld konden worden. Ruimte voor verdriet, omdat je als kind niet leerde om je stem te gebruiken. Ruimte voor schrik, omdat het niet veilig was en nu nog steeds zo voelt. Ruimte voor zelfliefde, omdat je nu eindelijk met je aandacht erbij bent om alles te voelen wat er gevoeld mag worden.
Of ruimte voor meer boosheid. Voor echte boosheid die een boodschap heeft en jouw stem wil gebruiken om je weer in leven te brengen, je kracht in je lijf te laten voelen, dingen recht te zetten.
Boosheid is kracht om jezelf heel te houden. Niet om een ander kapot te maken.
Gezonde boosheid is warm. Helder. Recht. Je voelt hem in je hele lijf. Je stem wordt lager. Je voeten staan stevig.
Je voelt dat je er bent. Helemaal. Dat is geen agressie. Dat is integriteit.
Jij mag weer leren boos te zijn. Op een manier die bij jou past. Zonder jezelf te verliezen. Zonder de ander te vernietigen.
In mijn coaching sessies begeleid ik je hierin. Op de matras. Met stem. Met lijf. Samen. Want alleen is boosheid eng. Samen is het gedragen.
Ben jij nooit boos? Dan ben je extra welkom.
Er zit zoveel kracht in jou die wacht om weer te mogen stromen.





Comments